اکنون دانشمندان سراسر جهان با مساله استفاده از انواع جدید انرژی روبرو شده اند . این هدف نه تنها بخاطر رو به اتمام بودن منابع هیدرو کربنی بلکه به منظور حل و فصل مسائل فزاینده زیست محیطی نیز می باشد.استفاده از انرژی هیدروژنی یکی از راه کارهای آینده محسوب می شود .

در مرکز علمی روسی ( انیستیتوی کورچاتف ) که در زمینه طراحی فناوری های هیدروژنی شناخته شده است یک راه موثر جدید برای نگهداری از هیدروژن پیشنهاد شده است. به گفته این محققان روسی مهمترین مساله در زمینه استفاده از سوخت هیدروژنی در خودروها نگهداری هیدروژن است. باطری آکومولاتور هیدروژنی که قرار است جای باک سوخت فعلی را بگیرد، باید دارای شرایط خاصی باشد. از جمله : نگهداری امن مقدار کافی سوخت، انتقال قابل اداره آن به موتور اتومبیل و سوخت گیری نسباتا سریع.

کشور های بسیار زیادی راه حل هایی برای نگهداری از هیدروژن پیشنهاد می کنند که یکی از این راه ها مایع کردن هیدروژن در تانکر سرما زا با دمای فوق العاده پایین است. همچنین می توان گاز هیدروژن را تحت فشار بالایی که می تواند به ۴۰۰ اتمسفر برسد به کپسول تلمبه کرد. یک راه دیگر نگهداری هیدروژن در ترکیبات شیمیایی در آکومولاتور های ویژه متال است.

” ایگر گوریاچف ” معاون مدیر انیستیتوی فناوری های ماشین سازی که کارشناس انرژی هیدروژنی محسوب می شود گفت هیچ یک از طرح های موجود نمی تواند این مساله را تا آخر حل کند.

وی افزود : حدود ۳۰ سال است که این موسسه روی مسائل هیدروژن کار می کند. محققان این مرکز پیشنهاد کردند که برای نگه داری هیدروژن در اتومبیل از مواد فوق العاده ای استفاده شود که می توان آنها را ” کانتر لوله مویی ” نام گذاری کرد. در مجموع می توان گفت که این فناوری جمع آوری گاز هیدروژن در کانتینر های کوچک تحت فشار بالاست. فشاری که در این کانتینرها برای نگهداری هیدروژن به کار گرفته می شود ۷ تا ۸ برابر بیشتر از فشار کپسول عادی است.

در عین حال ایمنی کامل از نظر انفجار تامین می شود. حتی در صورت وقوع تصادف رانندگی و ویرانی این کانتینر هیچ انفجاری نمی تواند رخ دهد. این فکر اصلی طرح آنها است. کانتینرهای لوله مویی که توسط دانشمندان روسی پیشنهاد می شود امکان افزایش قابل توجه هیدروژن در آکومولاتور را می دهد .

محاسبات به عمل آمده نشان می دهد که باک سوخت با این مواد و حجم ۱۳۰ – ۱۳۵ لیتری می تواند قریب به ۷ کیلوگرم  هیدروژن تحت فشار را در خود جای دهد. این مقدار هیدروژن برای تامین مسیر ۷۵۰ _ ۸۰۰ کیلومتری یک اتومبیل سواری بدون سوخت گیری مکمل کفایت می کند. برای مقایسه خاطر نشان می کنیم که اتومبیل های  هیدروژنی می توانند با استفاده از آکومولاتورهای موجود فقط ۳۵۰ کیلومتر را طی کنند .

” ایگر گوریاچف ” تاکید می کند که شکل آکومولاتور جدید می تواند به صورت لازم تغییر یافته و با ابعاد و نوع اتومبیل تطبیق داده شود، ولی مساله ساخت آکومولاتور  هیدروژنی خودرو به نگهداری گاز ختم نمی شود. در حال حاضر این موسسه در حال تحقیقات فشرده و طراحی دستگاهای تزریق قابل کنترل هیدروژن است.

برای مثال : برای روشن کردن اتومبیل باید طی ۴ ثانیه مقدار کافی هیدروژن از کانتینر خارج شود. در جریان حرکت اتومبیل باید سوخت را به مقدار کافی به موتور تزریق کرد تا حرکت آن ادامه یابد. همچنین شیوه های جدید سوخت گیری طراحی می شوند به طوری که این اتومبیل ها به پمپ بنزین نخواهند رفت تا سوخت گیری کنند بلکه راننده فقط کارتریج عوض می کند که حاوی ۸۵۰ گرم  هیدروژن خواهد بود.

این متخصصان برای ساخت نمونه های آزمایشی این نوع باک آماده هستند.

یکی از مزایای طرح روسی این است که در روسیه فناوری تولید مواد لوله مویی به کمال خود رسیده است زیرا این مواد به عنوان عایق صوتی و دمایی از جمله در زیر دریایی ها استفاده می شود بنابراین روند هیدروژنی کردن خودروها می تواند سریع تر پیش رود.

انتخاب هیدروژن به عنوان سوخت آینده تصادفی نیست. این سوخت موجب آلودگی محیط زیست نمی شود زیرا در هنگام سوختن آب بدست می آید و گاز کربنیک و سایر مواد مضر تولید نمی شوند علاوه بر آن کارایی هیدروژن از بنزین تقریبا ۳ برابر بیشتر است.